CLARITY Act verbiedt Trump en alle Amerikaanse ambtsdragers tot 2029 uitgifte van cryptotokens
De ethische bepaling in de CLARITY Act zou Amerikaanse presidenten en ambtsdragers tot en met 2029 verbieden cryptotokens uit te geven — en het Witte Huis heeft nog altijd geen groen licht gegeven.
De laatste conceptversie van de CLARITY Act bevat een ethische bepaling die Amerikaanse presidenten, hoge ambtsdragers en hun families tot en met 2029 zou verbieden cryptotokens uit te geven of te sponsoren — een clausule die expliciet is opgesteld met het oog op de cryptoprojecten van Donald Trump en inmiddels de belangrijkste reden is waarom het wetsvoorstel in de Senaat is vastgelopen.
Senator Cynthia Lummis, het belangrijkste Republikeinse gezicht op het gebied van cryptowetgeving, bevestigde dat de ethische formulering met naam en toenaam van toepassing zou zijn op de cryptoprojecten van Trump. De bepaling is niet beperkt van opzet. Betrokken ambtsdragers en hun familieleden zouden geen digitale tokens meer mogen uitgeven of sponsoren, en in sommige versies van de tekst strekt de beperking zich zelfs uit tot het simpelweg bezitten van tokens — de restrictie loopt tot 2029, in de praktijk de rest van de huidige ambtstermijn van de president. (Cointelegraph)
Het Witte Huis heeft nog geen goedkeuring gegeven. Punt uit. Die impasse zorgde ervoor dat de CLARITY Act op 22 juli 2026 in legislatief vacuüm bleef hangen — en dat is nog maar het eerste van twee politieke obstakels die een stemming in de plenaire zaal in de weg staan; het tweede speelt zich af binnen de Senaat zelf, waar Democraten zich naar verluidt buitengesloten voelen van de onderhandelingen, wat de toch al fragiele tweepartijencoalitie verder onder druk zet. (CoinGape)
Hoe het wetsvoorstel hier terechtkwam
In mei zag het wetsvoorstel er nog overzichtelijker uit. De CLARITY Act werd op 14 mei door de Senate Banking Committee aangenomen met steun van beide partijen — onder meer met voorstemmen van de Democratische senatoren Ruben Gallego en Angela Alsobrooks — en begin juni riep een groep van 160 voormalige functionarissen op het gebied van nationale veiligheid en wetshandhaving de Senaat publiekelijk op het wetsvoorstel aan te nemen, met als argument dat strenger crypto-toezicht inmiddels een kwestie van nationaal belang is geworden, niet louter een financiële. Die vaart ging verloren zodra de ethische clausule een breekpunt werd.
Even leek er een akkoord in zicht. Een gerucht over een ethisch akkoord zette een rally op de cryptomarkt in gang, volgens The Defiant, en Trump zou in principe achter beperkingen op het gebied van crypto-ethiek staan — waardoor de politieke druk nadrukkelijk bij de Democraten in de Senaat kwam te liggen om het compromis te accepteren. Maar een principe en een afgetekende wettekst zijn twee verschillende zaken. Het Witte Huis heeft die gerapporteerde steun nog niet vertaald in een formele goedkeuring van de clausule zoals die nu is geformuleerd.
Een patroon van vastgelopen cryptowetgeving
Deze impasse past in een patroon. Ook de GENIUS Act — de bijbehorende stablecoin-wetgeving — heeft de wettelijke implementatietermijn gemist, wat de indruk versterkt dat het Congres wel cryptowetten kan opstellen, maar ze niet kan afronden. (CryptoTimes) Twee grote raamwerken. Beide halfafgebouwd. De markt moet die vertraging nu inprijzen.
Anthony Scaramucci waarschuwde al vroeg voor dit risico — in mei 2026 stelde hij dat de CLARITY Act tot 2029 vast zou kunnen komen te zitten als banklobby’s erin zouden slagen het wetsvoorstel te kelderen. Die waarschuwing lijkt inmiddels minder op speculatie en meer op een werkende voorspelling. Bankbelangen hebben een duidelijk motief: een vastgelopen CLARITY Act betekent geen nieuw regelgevend kader voor digitale activa, en gevestigde partijen varen wel bij regels die vaag blijven. De ethische clausule geeft tegenstanders een politiek handig hefboommiddel, waarmee ze hun verzet kunnen framen als het beschermen van het presidentschap tegen overreach, in plaats van het verdedigen van eigen belangen.
De beleidsstrijd binnen de wetgevingsstrijd
Dat is ook precies waar de wetgevingsstrijd en de inhoudelijke beleidsstrijd in elkaar overvloeien. Het verbieden van tokenuitgifte door ambtsdragers pakt het meest zichtbare belangenconflict aan — een zittende president met een vermarkte memecoin of een NFT-project. Het uitbreiden van de beperking naar sponsoring en mogelijk bezit is lastiger af te bakenen; critici kunnen aanvoeren dat een algeheel bezitsverbod gekwalificeerde ambtsdragers zou afschrikken om zich bezig te houden met een activaklasse die het Congres tegelijkertijd probeert te legitimeren, terwijl voorstanders daartegenin brengen dat alles minder dan een bezitsverbod de achterdeur openlaat. Geen van beide kanten heeft overduidelijk ongelijk. En juist daarom heeft het Witte Huis nog geen stap gezet.
Wat de markt laat zien
Marktdata weerspiegelen die onzekerheid. De totale cryptomarktkapitalisatie stond op 22 juli op $2.330,01 miljard, een daling van 0,57% in 24 uur; de Fear & Greed Index stond op 33 — stevig in Fear-territorium. BTC$80.965,00▼1,62% noteerde op $65.800, een daling van 0,78% op de dag. ETH$2.398,96▼2,00% stond op $1.927, een stijging van 0,33%. De BTC-dominantie bleef steken op 56,7%. Geen van deze cijfers wijst op paniek. Geen van deze cijfers wijst ook op overtuiging. De markt wacht op hetzelfde als de Senaat: een signaal of de ethische clausule intact blijft of wordt geschrapt.
Zonder goedkeuring van het Witte Huis voor de bepaling en zonder dat Democraten in de Senaat weer bij de onderhandelingen worden betrokken, loopt het wetsvoorstel dat in mei met tweepartijensteun door de Banking Committee kwam het risico te sneuvelen in diezelfde Senaat die het had aangenomen. Het volgende concrete signaal is een formeel standpunt van het Witte Huis over de clausule — of een planning voor een stemming in de Senaat waarin die clausule daadwerkelijk is opgenomen.