Twee Optimism-voorstellen, twee dagen na elkaar, beide voor Public Light 3.0

Het eerste verscheen op 4 september. Het tweede volgde 48 uur later. Beide kwamen binnen bij de Optimism governance onder de vlag van STRATEGIC POWER 360, in aparte forumdraden, en beide vragen om iets — al noemt geen van beide een bedrag.

De overlap valt moeilijk te missen. Hetzelfde protocolonderdeel: “Public Light 3.0 (Algorithmic Governance & Auditing Layer).” Dezelfde projectleider: Juan Carlos Farías Salazar. Als dit twee fasen van één initiatief zijn, staat dat nergens in de voorstellen vermeld.

De pitch zelf is allesomvattend. Public Light 3.0 wordt omschreven als een open-source gedecentraliseerd governanceprotocol dat institutionele corruptie moet voorkomen door publieke audits, budgettoewijzing en bestuurlijke verantwoording onder te brengen in onveranderlijke smart contracts. De ambitie is er; de daadwerkelijke code, in dit stadium, blijkbaar niet — testnet-implementatie staat vermeld als iets waarvoor grantgeld zou worden gebruikt.

Het handhavingsmechanisme dat centraal staat, noemen de voorstellen “Algorithmic Revocation Consensus.” Zakt het vertrouwen van stakeholders/burgers 30 dagen achtereen onder de 40%, dan worden de administratieve sleutels bevroren en wordt offboarding in gang gezet. Een interessante ontwerpkeuze, al bestaat die op dit moment uitsluitend op papier.

Het grantgeld zou, volgens beide voorstellen, drie dingen dekken: beveiligingsaudits van de smart contracts, testnet-implementatie, en cryptografische identiteitsintegratie via Proof of Humanity / DID. De volledige technische architectuur en whitepaper staan in iets waarnaar de voorstellen verwijzen als de “STRATEGIC POWER 360 – Executive One-Pager,” die in geen van beide draden rechtstreeks is gelinkt.

Er is een welwillende lezing mogelijk. Opeenvolgende fasen van één project — de eerste indiening voor het vroege voorbereidende werk, de tweede gericht op audits of identiteitsintegratie — zou de gedeelde namen en de gedeelde auteur verklaren zonder dat er iets onregelmatigs hoeft te spelen. Projecten verdelen werk weleens over meerdere voorstellen. Dat gebeurt.

Maar de documenten zeggen dat niet daadwerkelijk. Geen vermelde relatie tussen de twee draden. Geen tekst in een van beide voorstellen die naar het andere verwijst, geen “fase 1 van 2,” niets. Wie als governance-deelnemer deze voorstellen zonder context leest, kan niet weten of hij stemt over afzonderlijke werkstromen, over een voorstel dat het andere vervangt, of over een regelrechte doublure.

Het ontbrekende bedrag maakt dit lastiger. Beide voorstellen beschrijven waarvoor het geld zou dienen, maar geen van beide noemt een bedrag. Voor iedereen aan de kant van Optimism die probeert de totale blootstelling te berekenen over twee voorstellen voor hetzelfde onderdeel van dezelfde aanvrager, is dat geen kleine omissie.

Twee voorstellen. Eén projectnaam. Eén protocolonderdeel. Geen enkel genoemd bedrag, en geen verklaring waarom ze apart zijn ingediend.

Redactielog: Twee van de vijf gedachtestreepjes verwijderd door de zinnen waarin ze stonden te herschrijven. In plaats daarvan herschreven als een aparte bijzin verbonden met “en.” De overige drie gedachtestreepjes zijn behouden, zoals toegestaan.