Lagarde stelt harde deadline voor wetgeving digitale euro

Wetgeving die vóór eind 2026 is aangenomen, is de voorwaarde om de digitale euro op schema te houden. Dat blijkt uit de IMFC-verklaring van ECB-president Christine Lagarde van 17 oktober, waarin ze schreef: “Centralebankgeld moet evolueren om te voldoen aan de behoeften van een steeds verder digitaliserende economie.” Het meer pointerende signaal zit in hoe die digitale-geldagenda wordt ingekaderd — gekoppeld aan nauwere internationale coördinatie rond digitale assets, in plaats van behandeld als een op zichzelf staande voetnoot over betalingen.

De verklaring begint met een overwegend gunstig macro-economisch beeld. De eurozone liet in de eerste helft van 2026 brede groei zien in de meeste landen en sectoren; investeringen in AI krijgen de eer voor het ondersteunen van de bedrijvigheid en de handel. ECB-medewerkers voorzien een groei van de eurozone van 0,9% in 2026, oplopend naar 1,4% in 2027 en 1,5% in 2028. Dat cijfer voor 2028 ligt 0,6 procentpunt boven de prognose voor 2026 — in relatieve termen ongeveer 66,7% hoger. De inflatie doet afbreuk aan dat optimisme: de totale inflatie kwam in september uit op 3,8%, vooral door hogere energie-inflatie, terwijl de kerninflatie opliep naar 2,5%.

De Raad van Bestuur verhoogde de belangrijkste ECB-rentetarieven in september met 25 basispunten, na een eerdere verhoging van 25 basispunten in juni. Die verkrappingscyclus loopt parallel aan de impuls voor digitale infrastructuur.

MiCA, sinds 2024 volledig van kracht, verplicht in de EU gevestigde stablecoin-uitgevers om een aanzienlijk deel van hun reserves aan te houden in banktegoeden en beleggers volledige terugbetalingswaarde te bieden, zoals CryptoTimes documenteerde in zijn weergave van Lagardes standpunt over niet-EU-uitgevers. Lagarde heeft eerder benadrukt dat niet-EU stablecoin-uitgevers die Europese gebruikers bedienen, onder EU-regels vallen. Vereisten voor reserves, terugbetalingsverplichtingen en jurisdictievraagstukken blijven relevant voor elke uitgever met blootstelling aan Europa, zolang internationale regelgevende afstemming nog niet is afgerond.

Het tijdpad van het Eurosysteem voor de digitale euro loopt via twee aparte sporen. Voor de tweede helft van 2027 staat een interne pilot van twaalf maanden gepland. Om zover te komen, moet de vaststellingsverordening uiterlijk eind 2026 zijn goedgekeurd — die wettelijke deadline is het kritieke punt.

Lagarde plaatste het retailproject in een competitieve context: “De digitale euro zal innovatie en concurrentie in het retailbetalingsverkeer verder stimuleren, en ervoor zorgen dat het voortbestaan van publieke en private oplossingen naast elkaar de strategische autonomie van Europa op het gebied van betalingen ondersteunt.” Private betalingssystemen blijven onderdeel van de beoogde mix, maar delen het speelveld met een publieke digitale-euro-optie en de regelgevende voorwaarden die daaraan verbonden zijn.

Als de verordening niet vóór eind 2026 is aangenomen, loopt het tijdschema voor de digitale euro gevaar; wordt ze wel aangenomen, dan hebben betalingsdienstverleners een duidelijk wettelijk traject richting de pilot van twaalf maanden die gepland staat voor de tweede helft van 2027.

Ook de infrastructuur voor de wholesalemarkt kreeg een vermelding. Pontes, de DLT-oplossing van het Eurosysteem, ging op 21 september live — in de verklaring omschreven als de eerste stap in de uitvoering van de strategie voor een Europees tokenised ecosysteem. In de zes maanden voorafgaand aan de verklaring toonden meer dan 30 centrale banken interesse in EUREP. Die blijken van interesse duiden op institutionele aandacht, maar zeggen niets over transactievolume, adoptie of een rol in productie.

Wat er na MiCA komt voor stablecoins en andere digitale assets, blijft open. De kalender in de verklaring is wel precies: wetgeving uiterlijk eind 2026, gevolgd door een interne pilot van twaalf maanden voor de digitale euro die in de tweede helft van 2027 van start gaat.