Fed-voorstellen stablecoins leggen regels vast voor reserves, kapitaal en identificatie

Op 24 september 2026 heeft de Federal Reserve Board twee GENIUS Act-voorstellen opengesteld voor publieke consultatie, beide gericht op uitgevers van payment stablecoins die onder haar toezicht vallen. Het hoofddocument van de Federal Reserve behandelt reserve-activa, kapitaal, risicobeheersing, bewaarwaarborgen en het aanvraagproces voor banken die stablecoins willen uitgeven.

Het eerste voorstel zou vereisen dat payment stablecoins volledig worden gedekt door toegestane reserve-activa — kortlopende Treasury bills en andere hoogwaardige, liquide activa. Het zou gestandaardiseerde kapitaalvereisten vaststellen voor krediet- en operationele risico’s, normen voor risicobeheer opstellen en regels opleggen aan door de Board gecontroleerde instellingen die de dekkingsactiva in bewaring houden.

Het tweede voorstel creëert een toegesneden aanvraagproces voor door de Board gecontroleerde banken die toestemming willen om stablecoins uit te geven. Aanvragers dienen een ondernemingsplan en financiële informatie in.

Samen voegen de voorstellen toegestane activiteiten en toezicht samen tot één kader, waarmee de onzekerheid wordt aangepakt die ontstond door het ontbreken van uitgebreide eerdere richtlijnen. Volgens de Federal Reserve zou het eerste voorstel verduidelijken welke stablecoin-gerelateerde activiteiten zijn toegestaan voor door de Board gecontroleerde banken; het tweede specificeert hoe een bank een aanvraag kan indienen om uit te geven.

Uitgevers zouden identiteitscontroles in bankstijl uitvoeren bij directe klanten die betrokken zijn bij uitgifte of inwisseling. Maar gewone gebruikers die stablecoins onderling verhandelen op secundaire markten, hoeven volgens de berichtgeving van Gizmodo over het voorstel geen persoonlijke gegevens te verstrekken aan de uitgever bij elke overdracht. Het standpunt van de toezichthouders is dat de GENIUS Act toegestane uitgevers van payment stablecoins beschouwt als financiële instellingen onder de Bank Secrecy Act, wat een effectief klantidentificatieprogramma vereist — toegepast, volgens deze lezing, op het moment van uitgifte en inwisseling, en niet bij elke stap in de keten.

FinCEN, de OCC, de Federal Reserve Board, de FDIC en de National Credit Union Administration worden genoemd als de gezamenlijke groep achter het voorstel voor klantidentificatie. Hun indiening legt de redenering rechtstreeks uit: het opleggen van identificatieverplichtingen bij elke overdracht zou een plicht creëren om de identiteit van elke gebruiker wereldwijd te verzamelen en te verifiëren.

“Het opleggen van een verplichting waarbij elke overdracht van een payment stablecoin, voor doeleinden van een [Customer Identification Program]-verplichting, zou kunnen leiden tot een klant- en rekeningrelatie met een [Permitted Payment Stablecoin Issuer], zou in feite een wereldwijde verplichting aan PPSI’s opleggen om identificerende informatie van individuele gebruikers te verzamelen en te verifiëren. FinCEN en de instanties beoordelen dat een dergelijke CIP-verplichting voor PPSI’s vrijwel onmogelijk zou zijn om uit te voeren en de sector mogelijk zou kunnen verlammen,” schreven FinCEN en de instanties.

Blockchain-analysebureaus kunnen wallet-clusters al koppelen aan personen en instellingen, en stablecoin-activiteit is sterk geconcentreerd rond gecentraliseerde exchanges en gereguleerde bewaarders die sowieso gebruikersinformatie verzamelen. Het rapport wijst op die context. Toch is de kwestie rond de secundaire markt nog niet afgesloten.

Fed-gouverneur Michael S. Barr schreef: “Ik blijf bezorgd[…] dat het regelgevend kader van de GENIUS Act tot nu toe onvoldoende doet om de risico’s van illegale financiering via transacties op de secundaire markt in payment stablecoins aan te pakken.” Hij zei dat hij de reacties zou beoordelen over de vraag of delen van de klantidentificatieregel zouden moeten worden uitgebreid naar activiteiten op de secundaire markt, en wees daarbij op het feit dat sommige aanbieders van digitale-activadiensten in hun thuisjurisdictie te maken hebben met vereisten tegen witwassen en terrorismefinanciering, terwijl kwaadwillenden deze beperkingen kunnen omzeilen bij transacties in digitale activa.

In aanmerking komende dekkingsactiva. Kapitaal afgestemd op krediet- en operationeel risico. Controles voor risicobeheer. Bewaarregelingen voor reserves. Een bank die wil uitgeven, voegt daar nog een ondernemingsplan en financiële informatie aan toe. Directe klanten krijgen te maken met identiteitscontroles bij uitgifte en inwisseling; deelnemers aan de secundaire markt krijgen onder het huidige voorstel geen algemene identificatieverplichting op uitgeversniveau opgelegd.

De consultatieperiode sluit 60 dagen na publicatie in het Federal Register — ongeveer 8,6 weken, berekend als 60 ÷ 7.

De inschatting van de redactie is dat de regels kunnen bepalen welke uitgiftemodellen kunnen voortbestaan of de markt überhaupt kunnen betreden. Voor directe klanten is het directe gevolg identiteitsverificatie bij uitgifte of inwisseling; voor gebruikers op de secundaire markt legt het voorstel geen algemene identiteitscontrole op uitgeversniveau op, terwijl banken en uitgevers zich moeten voorbereiden op vereisten rond reserves, kapitaal, bewaring en aanvraagprocedures — en de uiteindelijke behandeling van activiteiten op de secundaire markt blijft nog onopgelost.