Canada koppelt limiet van 1% aan terugbetaling van stablecoins en verbiedt rendement

Canada’s conceptregels voor stablecoins verschenen op 24 oktober met een concreet getal erbij: terugbetalingskosten worden begrensd op 1%. De consultatieperiode loopt tot 23 december.

De regels moeten in de herfst van 2027 ingaan, na de Stablecoin Act die op 26 maart 2026 van kracht werd. Niets is definitief totdat de consultatie is afgesloten. Maar het document legt de kernvereisten al vast: reserves één-op-één, terugbetaling binnen drie werkdagen, geen door de uitgever betaald rendement.

Het plafond van 1% is in percentages bescheiden, maar het rekent wel degelijk door. Bij C$100 aan terugbetaling is de maximale vergoeding C$1. Bij C$10.000 gaat het om C$100. Het schaft de kosten bij uittreding niet af; het beperkt alleen wat een uitgever kan onttrekken aan een houder die terugkeert naar fiatgeld.

Rendement krijgt een eigen harde behandeling. Uitgevers mogen geen rente betalen voor het simpelweg aanhouden van een munt, al blijven beloningen die gekoppeld zijn aan het daadwerkelijke gebruik ervan wel toegestaan. De toelichting legt de logica rechtstreeks uit: “Deze verboden zijn bedoeld om stablecoins te onderscheiden van financiële producten die rechtstreeks concurreren met bankdeposito’s of andere rentedragende instrumenten.”

Daarmee sluit Canada nauw aan bij de Verenigde Staten op het meest gevoelige productonderdeel van beide regimes. De GENIUS Act, op 18 juli 2025 ondertekend door president Donald Trump, verbiedt uitgevers eveneens om houders rente te betalen. De Amerikaanse wet treedt in januari 2027 in werking — ongeveer acht maanden vóór de beoogde start van Canada in de herfst van 2027.

Dat levert een reële grensoverschrijdende nalevingskopzorg op. Of dat gat leidt tot regelgevingsarbitrage, of uitgevers er simpelweg toe aanzet om overal de strengste commerciële voorwaarden toe te passen, laat het concept in het midden.

Het Canadese regelboek

Reserves zouden één-op-één worden aangehouden bij Canadese bewaarders. Toegestane activa: contanten, overheidsschuld met een looptijd van drie maanden of minder, en geldmarktfondsen die diezelfde activa aanhouden. Een korte lijst, bewust kort gehouden.

De bewaarvereiste gaat verder dan de keuze van een activaklasse. Die reserves zouden moeten worden ondergebracht in afgescheiden rekeningen die schuldeisers bij een faillissement niet kunnen aanraken — wat verandert waartegen de regel eigenlijk bescherming biedt. Het gaat om toegang tot reserve-activa bij het omvallen van een uitgever, iets dat losstaat van de termijn van drie werkdagen voor gewone terugbetalingen.

Uitgevers mogen stablecoins ook niet presenteren als bankdeposito’s, geen depositoverzekering claimen en geen enkele overheidsgarantie suggereren. De Bank of Canada zou toezicht houden op uitgevers; de toelichting gaat uit van vijf uitgevers en ongeveer dertig aanvullende betaalbedrijven die onder dat toezicht zouden vallen.

Klachten krijgen een eigen tijdlijn — bevestiging van ontvangst binnen zeven dagen, afhandeling binnen dertig dagen. Dat is een aparte norm, los van de termijn voor terugbetaling. De ene geldt wanneer een gebruiker een klacht heeft, de andere wanneer hij zijn geld terug wil.

Canada en de GENIUS Act

Vanaf hier lopen de regimes uiteen. Canada’s concept specificeert het plafond van 1% voor terugbetaling, Canadese bewaring, afgescheiden rekeningen die worden afgeschermd van schuldeisers van de uitgever, en een reservemenu dat beperkt blijft tot kortlopende overheidsschuld, contanten en gekwalificeerde geldmarktfondsen. De beschikbare informatie over de GENIUS Act biedt geen vergelijkbare bepalingen op die punten, dus blijft de vergelijking beperkt tot wat daadwerkelijk is gedocumenteerd.

Er speelt nog een derde deadline mee. De Markets in Crypto Assets-verordening (MiCA) van de EU zou beurzen kunnen verplichten om vanaf januari de dienstverlening voor niet-conforme stablecoins te staken — vóór Canada’s streefdatum in de herfst van 2027 en gelijktijdig met het Amerikaanse tijdschema van januari 2027, al is onduidelijk om welke januari het precies gaat en hoe die EU-deadline zich verhoudt tot beide Noord-Amerikaanse regimes.

Ron Morrow, uitvoerend directeur betalingen, toezicht en controle bij de Bank of Canada, schetste de beleidscontext in termen van betalingsverkeer tijdens een conferentie in Ottawa in september 2025: “Er is een dringende behoefte aan snellere, goedkopere, transparantere en toegankelijkere grensoverschrijdende betaaldiensten.”

Canada’s regels zouden beloningen toestaan die verband houden met het gebruik van een munt, terwijl rendement op het enkel aanhouden ervan verboden blijft. Voor uitgevers is de volgorde die er nu toe doet: januari 2027 voor de GENIUS Act, daarna Canada’s beoogde start in de herfst van 2027 — waarbij de Canadese regels na 23 december nog aan wijziging onderhevig kunnen zijn.